ԳԼՈՒԽ 11.
Բոլոր կիերը կազմված են Նեֆտիդա երկրորդ աստիճանի
ծրագրային սեղմող Ուժից և հավասար քանակի Նախանյութից: Հետևաբար բոլոր առողջ կիերը-ձվերն ունեն մոտավոր նույն կշիռը,
ինչպես հավի ձվերը: Բնականաբար մենք չենք կարող ասել, թե Արի տված ջերմությունից և
ձվի պտտման պարբերությունից[1] ինչպես է բեղմնավորվում ձուն,
որը մեզ հիշեցնում է թխսկան հավի և ինկուբատորի ջերմացնելու պրոցեսը...Գրավիտացիա` «Գրավի թաս», օժտված է Նեֆտիդա ծրագրի առաջին աստիճանով (Նյութ)
 |
Նկ. 82 |
 |
Նկ. 84 |
Планета
(карликовая планета)
|
Диаметр,
относительно |
Масса,
относительно |
Орбитальный
радиус, а. е.
|
Период
обращения, земных лет
|
Сутки,
относительно |
Плотность,
кг/м³
|
Спутники
|
Меркурий
|
0,382
|
0,055
|
0,38
|
0,241
|
58,6
|
5427
|
0
|
Венера
|
0,949
|
0,815
|
0,72
|
0,615
|
243
|
5243
|
0
|
Земля
|
1,0
|
1,0
|
1,0
|
1,0
|
1,0
|
5515 ?
|
1
|
Марс
|
0,53
|
0,107
|
1,52
|
1,88
|
1,03
|
3933
|
2
|
Փշրված Ֆայտոն (Փայտոն)
|
|||||||
Юпитер
|
11,2
|
318
|
5,20
|
11,86
|
0,414
|
1326
|
67
|
Сатурн
|
9,41
|
95
|
9,54
|
29,46
|
0,426
|
687
|
62
|
Уран
|
3,98
|
14,6
|
19,22
|
84,01
|
0,718
|
1270
|
27
|
Нептун
|
3,81
|
17,2
|
30,06
|
164,79
|
0,671
|
1638
|
14
|
«Ձգուկ» (ճուտ)`
Ձգող Ուժ Նեպտուն 
«Մութակա»-ներ 
Ուրան
ցուցում է նրա թռչող և պտտվող «Անու» լինելը, որը ղեկավարվում
է երկու իրար հակառակ` «Ձգող» (սեղմող) և «Թռչող» (ընդարձակող) Ուժերով: Մութականեր
Սեթը և Բաղդասարը` «պայքարելով» իրենց եղբայրներ Օսիրիսի և Սանասարի դեմ, առաջացրել
են «Սև
խոռոչ»` բաղկացած երկու բաժիններից: Շատ ավելի ուշագրավ է «Մութակա»-ներ
Ուրան-Սեթի և Նեպտուն-Բաղդասարի պատկերները: Ուրան-Սեթը կլանել է իր եղբայր Օսիրիսին,
որի հետևանքով փքված է: Երբ վերածում ենք այս երևույթը երկնային մարմինների միջև տեղի
ունեցող գործընթացի, ապա ստացվում է հետևյալ պատկերը. հզոր «Մութակա» Ուրանը` օժտված
լինելով Նեֆտիդայի երրորդ աստիճանի ծրագրով, իր սեղմող Ուժը վատնելով լուսատու
Օսիրիսին չեզոքացնելու և «հատակ» սարքելու վրա (տե´ս Օսիրիս բաժնում),
ի տարբերություն Նեպտունի, շատ ավելի նյութականացավ և ուժազրկվելով դադարեց «Մութակա» լինելուց` վերածվելով երկնային
սառը մարմնի (միևնույն ժամանակ մյուսներից մոտ 900-ով տարբերվում է իր պտտման առանցքով): Նեպտունը, որն իր «սեղմող»
Ուժը օգտագործեց Յուպիտերի հետ ձախ թևում միայն պտույտ ստեղծելուն, համեմատաբար քիչ
ուժազրկվեց և նույնպես վերածվեց ավելի
սառը երկնային մարմնի: Այստեղ նույնպես անճշտություն կա` կապված Ուրանի և Նեպտունի
ջերմաստիճանների հետ: Հանրագիտարանային տվյալները Ուրանին վերագրում են ավելի սառը
ջերմաստիճան, քան Նեպտունին, որը հակասում է պարզ տրամաբանությանը, քանի որ Նեպտունի
գույնը մուգ է և ավելի մոտ է «Մութ ակ»-ին, քան Ուրանի գույնը, իսկ տրամագիծը փոքր
է Ուրանի տրամագծից, ինչը ցույց է տալիս Նեպտունում ավելի մեծ սեղմող Ուժի առկայությունը... |
| Նեպտուն Ուրան Սատուրն Յուպիտեր Մարս Երկիր Վեներա Մերկուրի ԱՐ |
 |
Նկ. 86. Ար-Դավիթ |
 |
Նկ. 88. Նեպտուն-
Բաղդասար |
 |
Նկ. 90. Սատուրն- Քրոնոս |
 |
Արծաթափայլ |
 Աղեղնավոր Հայկ |
Իրականում լեգենդը ներկայացնում է Զևսի գլխում «հղիացած» միտքը` «Ստեղծել ձվատիպ
ռազմական բազա», որով հնարավոր կլինի մխրճվել Մարս, Երկիր, Վեներա և Մերկուրի ձվերի մեջ և օկուպացնել իրական Արբանյակները: Այս կեղծ «Արբանյակ» ձվի մասին պատմում է
Հերոդոտոսը, իր համար շատ անհավանական, բայց փաստացի իրագործված մի պատմություն, որը
կներկայացնենք հակիրճ. «...Կար սրբազան թռչուն` փյունիկ անունով: Նրա փետուրները կիսով չափ կարմիր, կիսով չափ ոսկեգույն են: Նրա ձևն ու չափսը նման է արծվի: Փյունիկն, ասում են, գալիս է Արաբիայից, բերելով իր (մեռած) ծնողին մրրհի մեջ դրած: Նա շարունակում է իր ճանապարհը դեպի Արևի տաճար, որտեղ նա թաղում է ծնողի մարմինը: Որպեսզի իրագործի դա, սկզբում նա ստեղծում է մի մեծ գունդ, այնքան մեծ, որ կարողանա ծնողի մեռած մարմինը տեղադրել գնդում: Դատարկելով գունդը, միջում նա տեղադրում է ծնողի մեռած մարմինը և գունդը պատում թարմ մրրհով: Եվ գունդը դրանից հետո ստանում է նույն քաշը, ինչ որ ուներ սկզբում (մինչև դատարկելը): Թռչունը քարշ է տալիս այս գունդը դեպի Եգիպտոս և այն դնում Արևի տաճարում»: (Ընդգծումները մերն են):
Այս պատմությունը ճշմարտացի
ներկայացնում է Զևսի գլխում ծագած մտքի իրագործումը Հեփեստոսի միջոցով. որոշ չափով
դատարկել բնական Կի ձվի մեջ եղած Նախանյութը, փոխարենը` տեղավորել իրենց անհրաժեշտ
մարմինները և մետաղական շապիկով ամրացնել ձվի կեղևը, որով կպահպանվի նաև նախնական
ձվի կշիռը, որպեսզի Զևս-Յուպիտերի «արծվի»
և «անիվ աղեղնավորի» միջոցով, նկարում
պատկերած կողովի կեղծ ձուն մտցնեն Արի Արբանյակների խիտ Ուժային շերտերը`«Արևի տաճար (նկ. 92):
 |
| Կողովի
հատվածը մեծացրած, որտեղ երևում է ձուն |
 |
| Նկ․ 93. Էակ |
 Նկ․ 94 |
 |
Նկ. 95. Մարիների հովիտներ |
 |
Նկ. 96 |
 |
Ֆոբոս (վախ) |
|
Նկ. 99. Մարս` ներս թափանցած
Գոյ բնակիչներով և «Արևի սկավառակով»
Օլիմպիոս լեռը, որտեղ բնակվում էր Զևսն իր աստվածներով, գոյերով.
Օլիմպոս լեռան բարձրությունը կազմում է 21287 մետր
«Արևի սկավառակ» զենքը
1. «Լեզվաբանության նպատակն է լուսաբանել մարդկային լեզվի ծագման գործընթացը, գտնել լեզվի զարգացման ներքին օրենքները, ցույց տալ նրա տեղն ու դերը հասարակական կյանքում և տալ այն սկզբունքները, որոնցով պետք է առաջնորդվել յուրաքանչյուր լեզվի ու լեզվական երևույթի հետազոտության բնագավառում»։
2. «Եթե լեզվաբանությունն ուսումնասիրում է մարդկային լեզուն, ապա նշանակում է, թե նա միաժամանակ նաև պատմական գիտություն է։ Լեզուն քարացած երևույթ չէ. նա հարատև փոփոխվող ու զարգացող է։ Լեզվաբանությունն ուսումնասիրում է այդ պատմականորեն զարգացող երևույթն իր բոլոր մանրամասներով ու բազմազանությամբ, իր բոլոր վիճակներով ու դրսևորումներով, իր զարգացման ընթացքի մեջ, ինչը ցույց է տալիս լեզվաբանության պատմական բնույթը» (ընդգծումները մերն են...):
«Աստված խառնեց լեզուները». «աստված ստեղծեց լեզուներ» բաժնում ներկայացրեցինք «լեզվի աստծու» ստեղծած «բառի» և «լեզվային փոխըմբռնման» սկզբունքն ու նպատակը: Պարզ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ լեզուն չի զարգանում ինքնաբերաբար` «զարգացման ներքին օրենքներով», ինչպես շահարկվում է լեզվաբանության մեջ, այլ բոլոր ժամանակներում թե´ լեզուն, և թե´ գիտությունն ու քաղաքականությունը թելադրվում են մարդկությանը` աստվածներին ծառայող գործակալ-մասնագետների միջնորդությամբ:
Վերը նշածը փաստենք օրինակներով.
1) Անտիկ մտածողներն ու կրոնը մարդուն ներկայացնում են երկու մասից ` «մարմնից» և «հոգուց», մարմինը մահանում է, իսկ հոգին` անմահ է: Հունարենում մարմին հասկացությանը համապատասխանում է «բիոս» անվանումը, իսկ հոգուն` «զոյե», որը մեզ հիշեցնում է հայերենում «զոհ է» ըմբռնումը: Զոհը որոշակի տարբերվում է մահից, որովհետև «զոհ»-ը աստվածներին կամ որևէ բանի մատուցվող նվիրաբերություն է, որով իբրև թե զոհվողն անմահանում է: Հունական «բիոս» հասկացությունը, մարմին լինելուց բացի, ունի տարածքում անձի դիրքը որոշող` կոորդինատորի և մարմնի հարմարակելու` ադապտացվելու հատկանիշներ, որով որոշում է անձի գրաված դիրքը տարածքում: Օրինակ` անձը տվյալ բնակության վայրում կհարմարվի, երբ իր մարմնի ջերմային հատկանիշը կհամակերպվի տեղի ջերմաստիճանին: Անձը կոորդինացվում է տարածքում (իր գտնվելու վայրում), երբ տեսնում է, օրինակ, Ար(և)ը դուրս է գալիս սարի ետևից և շարժվում դեպի ծովի կողմը, իսկ մյուս մասում անտառն է: Նա իր շրջապատում ադապտացվելուց և առարկաների միջև չափորոշվելուց հետո է միայն լրիվ համադրվում տվյալ տարածքում...
Ժամանակակից համակարգչային տեխնիկայում կան «ԲԻՈՍ» անվամբ ինտեգրալ սխեմաներ, որն անգլերեն լեզվով հապավում է. «BIOS-ը (Basic
input output system) համակարգչի ամենաստորին (հիմքի) մակարդակի օպերացիոն համակարգն է, այն ծրագիր է` գրված վերածրագրավորվող միկրոսխեմաների վրա»: Փորձենք «ԲԻՈՍ»-ի գործունեությունը ներկայացնել ոչ մասնագիտական լեզվով: Համակարգիչը միացնելուց հետո, առաջինը աշխատում է «ԲԻՈՍ» ծրագիրը և իր «հարցումներն» ուղղում համակարգող սիստեմի մյուս «անդամներին». օրինակ «հարցնում» է,- «ես CPU (central processing unit) ունե՞մ»,- CPU-ն «պատասխանում» է,- «ունես, և արագությունը (այսքան) GHz է»,- «ես հիշողություն ունե՞մ»,- հիշողությունը ներկայանում է իր չափերով, մոնիտորը` իր, ստեղնաշարը` իր և այլն, այսինքն` «ԲԻՈՍ»-ը համակարգչի հնարավորությունը և իր «տեղն ու դիրքը» որոշելուց հետո է միայն թույլատրում համակարգչի բեռնավորումը: Հետևաբար կարող ենք ասել` համակարգչի «ԲԻՈՍ»-ը` իր գործունեությամբ և իմաստով, նույնանում է մարմին-«բիոս»-ի հետ: Հարց է առաջանում. մեր թվարկությունից առաջ օգտագործվող «բիոս» բառի նույնանուն այսօրվա «ԲԻՈՍ» հապավման հասկացողությունը ովքե՞ր են անցյալում իմացել և որպես բառ շրջանառել լեզվային մտածողության մեջ: Բնականաբար ո´չ սովորական մարդը: Նույն իմաստով և հնչողությամբ բառի կրկնվելը հազարամյակներ անց, հեռու է պատահական լինելուց: Այստեղ միայն կարելի է նշել, որ հունական «բիոս» բառը մարդկությանը ներկայացվել է մինչ չափանիշների համատարած կեղծումը (տե´ս Մտորումներ-2):
2) «Արա Գեղեցիկ և Շամիրամ» առասպելում
պատերազմում մահացու վիրավորված Արային դնում են բարձր լեռան վրա, որպեսզի Արալեզները վերակենդանացնեն նրան:
Այս պատմության մեջ «Արալեզ» անվանումը «մեկնաբան-մասնագետը»
«բացահայտել» է հետևյալ կերպ. «Շնաձև ոգիներ, որոնք իջնում են երկնքից` ռազմադաշտում զոհված հերոսների վերքերը լիզելու և նրանց վերակենդանացնելու համար»:
Իրականում «Ար-ա-լեզ»-ը ԱՐ(և)ի և «լեզ» աղավաղված հապավման միացությունն է:
«Լազեր» անգլերեն` «Laser» (անգլ․ հապավում «light amplification
by stimulated emission of radiation» (լույսի ուժեղացում` ստիպողական ճառագայթման խթանմամբ), որն անգլերեն հնչում է` «Լեյզր»: Մեծ «հայտնագործություն» արած չենք լինի, եթե ասենք, որ «Արալեզ» բառում «լեզ»-ը ոչ թե «լիզել» բառն է, որը պատճառ է դարձել նոր կենդանի` «շնաձև ոգիներ» «հայտնաբերելուն», այլ խոսվում է Արի լույսային ճառագայթների մասին, որը բնական ճառագայթային «Լեյզր» է: Այստեղ նույն հարցն է առաջանում, ովքե՞ր են անցյալում «Լեյզր» հապավումն իմացել և «լեզ» աղավաղած տեսքով
(հավանական է հետո է աղավաղվել)` որպես բառ շրջանառել լեզվային մտածողության մեջ...
Մարդու մարմնի վրա առաջացած պատռված, ծակված, արյունահոս վերքերի ապաքինումն Արի ճառագայթներով, հնուց է հայտնի և նման պատմական փաստեր կան: Վերքի` կարճ ժամանակահատվածում ապաքինումն Արի ճառագայթներով, շատ ծավալուն և առանձին թեմա է: Այստեղ ուղղակի համառոտ կնշենք, որ հունական «Պրոմեթևս» և հայկական «Արա Գեղեցիկ և Շամիրամ» լեգենդներում այլաբանորեն ներկայացված է, թե Արա մարդատեսակի օրգանների (հավանական է լյարդի) ֆունկցիան խախտելով, ինչպես են մարդու անմիջական կապը կտրել իրեն Ար-Ար-օղ-ից` ԱՐ (և)-ից ...
Հունական «Պրոմեթևս» լեգենդում Պրոմեթևսը մեղադրվում է «Օլիմպիոսի
աստվածներից «կրակը» գողանալու և մարդկանց տալու համար»: Իրականում մարդը կրակի
պակաս չուներ, քանի որ Երկրի վրա կրակն առաջանում է մի շարք երևույթներից` կայծակներից,
հրաբուխներից, սաստիկ շոգից և այլն: Բնականաբար Պրոմեթևսը բոլորին հասանելի կրակի
համար չէր մեղադրվի: Նման անհեթեթ մեղադրանքն առաջացել է կեղծ մեկնաբաններից, որոնք «կրակ»-ը «շփոթել» են
«Կիրակ»` ակ կրող Ուժի հետ: Լեզվաբանների
թեթև ձեռքով «Կ-ի-րակ» անվան «ի»-ն սղելով` «ուղղելով» այսօրվա ուղղագրությամբ,
իմաստազրկել են «Կիրակ» անվանումը և բնականաբար իմաստազրկվել է լեգենդը: Այս նույն
«շփոթմունքը» կրկնվում է Անանիա
Շիրակացու «Կիրակ» բառի լեզվաբանական անհեթեթ «ուղղումից».
«Դառնանք դեպի վիթխարի սահմանակետը` վերին երկինքը, որին հույները եթեր են անվանում, իսկ քաղդեացիները` խտացած կրակ: Այն անարատ մարմին է, պարզ կրակ, որը ոչնչից չի առաջացել և ոչ մի բան նրանից չի առաջացել: Առանձնակի մի մարմին է` չհատվող, չկտրվող, չծռվող, առանց խորշերի, կոկ, անկոր, որը պարփակելով ամեն ինչ և ծածկելով բոլոր գոյացություններն իր ներքո, տարածվեց, պատեց ամենուր, շրջափակում է իր մեջ բոլոր տեսակի գոյացությունները և բոլորակաձև երկնի սերտությամբ բոլոր տարրերն ընդգրկում է իր տակ: Եվ բավական եղավ նրա մեծատարած շրջանը, որը շրջափակում է արտաքինից ամեն ինչ, որպեսզի ցույց տա իր
հսկայական փորված ծոցի գնդաձևությունը, որին նրանք (բարի փիլիսոփաները)[1]
հավիտենական և կատարյալ ձև են անվանում, որը և պտույտ է գալիս անդադար, անչափելի, անթվարկելի ու անտեսանելի արագությամբ: Եվ այդ ըմբռնելը կարելի է միայն մտքով, այն էլ ոչ բոլորի կողմից, այլ միայն նրանց կողմից, ովքեր ի վիճակի են տրամաբանորեն ըմբռնելու, այն էլ` ոչ այնպես, ինչպես կամենում են, այլ ինչպես նրա շրջագայության գոյացությունն է, որին նրանք երկնա կամար են անվանում»:
Պետք չէ կասկածել Շիրակացու գիտելիքների վրա, որ չգիտեր թե կրակն
ինչից է առաջանում, և որ ծուխը, ջերմությունն ու մոխիրը կրակի հետևանքներն են: Հետևաբար
խոսվում է ակակիր Ուժի` Կիրակի
մասին, որը` «պտույտ է գալիս անդադար, անչափելի, անթվարկելի ու անտեսանելի արագությամբ», ինչի մասին
չի խոսվում «Երկնային Մեխանիկայի» Կեպլերի երեք օրենքներում: Ակակիր Ուժերը, որոնք ծրագրված
են համեմատաբար ավելի պարզ ծրագրերով, երկնային մարմինները շարժում են տվյալ մարմնին
համապատասխան ծրագրով:
[1] Հավանական է, խոսվում է «Արծիվ»
Ուժային աստվածության «ընտրյալների» մասին, որոնք բավականաչափ տեղեկացված էին և մարդկանց
հաղորդում էին գալակտիկայում և Արի համակարգում տեղի ունեցող երևույթների մասին:
 |
Նկ.
100. Գոյին ծնողը |
(մասնագետները ներկայացրել են որպես լուսին)
(Ուժի քիչ բանական ծրագիր` ձեռքին ծրագիրը)
Նկ․ 101
Շիրակացու կիրակը, հավանական է, նույնանում է «Երբ Վերևում..» պոեմի «Ան-շարի» և Մենդելեևի առաջին Պարբերական աղյուսակում տեղ գտած առաջին անէլեկտրոն` «Նյուտոնիում»-«Էֆիր», «Եթեր» անվանված տարրի հետ (տե´ս «Անշար և Կիշար», (Գլուխ 4)):
Հնում աստվածները տարբեր
մարդատեսակների (ազգերի, ցեղերի) մոտ հանդես են եկել տարբեր անվանումներով: Արդյունքում`
նույն աստվածը ներկայանում է բազմաթիվ անուններով` (Երբ վերևում...) Աղյուսակ VII [Պարունակում է 162 տող: 1-142 տողերը շարունակում են Մարդուկի մնացած 50 անունների թվարկումը, որոնցից յուրաքանչյուրն օժտված է բազմաթիվ մակդիրներով և տարածված որոշիչներով` անվան իմաստի վերծանմամբ]:
 |
Նկ. 102 |
Միայն մտքի և հնչյունային (ձայնայինից մինչև լուսային ամբողջ սպեկտոր) հաճախականությամբ կարելի է խախտել որևէ ծրագիր, քանի որ բոլոր ծրագրերը, ընդհուպ` «միտքը», ձևավորվում են փոքր Ուժային մոդուլացված հաճախականությամբ: Նման մտային հաճախականությունների համընկնումը որևէ երևույթի ծրագրային հաճախականության հետ, ստեղծում է ռեզոնանս, որի հետևանքով, սկզբնական շրջանում կլինի դրական արդյունք: Հետագայում, այդ նույն ռեզոնանսի մեծանալու հետևանքով, ստեղծվում է Ուժային տատանումների այնպիսի մեծ ամպլիտուդ, որը կունենա ավերիչ ավարտ` տվյալ երևույթի սահմաններում. մարդը կարող է «մտքով» շարժել առարկաներ, ցրել ամպերը, «կարդալ» դիմացինի մտքերը, որևէ մեկին մտքով թելադրել իր կամքը, դառնալ տվյալ անձի հաջողության կամ անհաջողության պատճառը:
Գիտության մեջ նման երևույթները բացատրվում են միայն բառային անվանակոչման սահմաններում` «տելեկինեզ», «տելեպատիա» և այլն: Անվանակոչել են «բառով» և նկարագրել տվյալ բառին վերաբերվող երևույթը, օրինակ` «Տելեկինեզ կամ Փսիխոկինեզ (հոգի, սիրտ, շնչառություն), տերմին, որը հոգեբանության մեջ ընդունված է որպես մարդու կարողություն` միայն մտքի կիրառմամբ ֆիզիկական մարմինների վրա ազդելու հատկություն: Ֆիզիկոս Էրիկ Դեյվսը տելեկինեզը նկարագրում է որպես «փսիխոկենեզի հատուկ դեպք» և այլն, նման բառային մանիպուլյացիան չի բացահայտում երևույթը խթանող Ուժն ու շարժառիթի պատճառները: Գիտական նման «բացահայտումներով» գիտնականները ներկայանում են հասարակությանն իրենց «գիտելիքներով» որպես ամենագետ, իսկ իրականում` «Չգիտեն, որ չգիտեն...»:
Բառն արտաբերող ձայնային
տատանումների սպեկտրում ստեղծվում են տարբեր հաճախականություններ, որոնց համար չենք կարող
ասել, թե տվյալ հնչյունային բառերից և նախադասություններից առաջացած ձայնային հաճախականության
սպեկտորը, ինչպիսի ազդեցություն է գործում մեր օրգանիզմի վրա: Հայտնի է, որ բնության
մեջ, ձայնային հաճախականության դիապազոնում, առաջանում է այնպիսի հարմոնիկ հնչողություն,
որը խթանում է օրգանիզմը` հաղորդելով մեծ կորով: Լեզվային (ոչ ցանկալի) արտահայտությունը
կամ աղմկային դիզհարմոն ձայնային հաճախականությունը կարող է խաթարել որևէ օրգանի նորմալ
աշխատանքը` հանդիսանալով հիվանդության կամ մահվան պատճառ...
Ժամանակակից համակարգչային
ծրագրավորման լեզուները բազմազան են և իրենց կառուցվածքով նման են խոսակցական լեզվին:
Հանրագիտարանային տվյալներ. «Ծրագրավորման լեզուն նշանների համակարգ է, որը նախատեսված է համակարգչային ծրագրեր գրելու համար։ Ծրագրավորման լեզուն մեզ տալիս է որոշակի բառապաշար և քերականական կանոններ, որոնցից ելնելով ծրագրավորողը գրում է իր ծրագիրը։ Առաջին ԷՀՄ-ների ստեղծումից ի վեր ստեղծվել են ավելի քան 2500 տարբեր ծրագրավորման լեզուներ, և ամեն տարի դրանց թիվն ավելի է մեծանում։ Որոշ լեզուներից օգտվել կարողանում են միայն դրանք ստեղծողները, իսկ մյուսները հանրահայտ են դառնում միլիոնավոր մարդկանց։ Պրոֆեսիոնալ ծրագրավորողներն իրենց աշխատանքում օգտագործում են նույնիսկ 10-ից ավելի ծրագրավորման լեզու (ընդգծումը մերն է)։ Ծրագրավորման լեզվի նկարագրությունը սովորաբար կազմված է լինում երկու բաղկացուցիչներից՝ շարահյուսություն և իմաստաբանություն։ Որոշ ծրագրեր բացատրվում են մասնագրային փաստաթղթերով, օրինակ՝ C ծրագրավորման լեզուն մասնագիտացված է ISO ստանդարտով։ Perl5-ը և այլ վաղ լեզուներ` դոմինանտ իրականացում, ինչի շնորհիվ կիրառվում են որպես տեղեկագրություն։ Ծրագրավորման լեզուն կարող է ներկայացվել մասնագրերի մի այնպիսի համակարգի տեսքով, որոնցով բնութագրվում են նրա շարահյուսությունն ու իմաստաբանությունը»։
Լեզուն, ինչպես խոսակցականը, այնպես էլ համակարգչայինը, կառուցված են հաճախականությունների վրա: Խոսակցական լեզվի առաջին և հիմնավոր միավորը ձայնն է, որով, կոկորդային տարբեր մոդուլացիաների հետևանքով, արտաբերում ենք տարբեր հնչյուններ` «տառեր», որոնց միակցումից ստանում ենք «բառեր», իսկ բառերով կազմում ենք «նախադասություն»... Այս նույն երևույթը կատարվում է համակարգչում, ձայնային հաճախականությունից ավելի բարձր հաճախականությամբ:
Նկ. 103-ում «CLK»
հաճախականությունը համապատասխանում է «ձայնին»,
«DATA» հաճախականությունով ձևավորված հնչյունը` «տառին», իսկ հնչյուններով կազմված «bit»-երը և «byte»-երը կարելի է համեմատել
«բառին», «խոսքին»:
|
|
|
|
Նկ. 104-ում և 105-ում
ներկայացված է հաճախականության մոդուլացիան ըստ ամպլիտուդի և ըստ «DATA»-ի:
Համակարգիչ օգտագործողներին հայտնի է, որ կան «վիրուսային» ծրագրեր,
որոնք կարող են խափանել համակարգչային ծրագրերը, ընդհուպ` համակարգիչը, նրանք նույնպես
կազմված են հաճախականությամբ, «bit»-երով և «byte»-երով...
1) «Գիր» - «տառ, 2. գրվածք, գրություն, 3. նամակ, 4.
Ս. Գիրքը, Աստվածաշունչ, 5. Որևէ գիրք, մատեան» և այլ անկապ տեղեկություններ:
2) «Գոյ» - «1. Էություն.
եղած բան, գոյացություն. 2. Աստված,
3. Հարստություն, ինչք», գումարած` իր իմացությունը ցուցադրող անկապ տեղեկություններ:
3) «Հայր» - հոլովում է
(հօր,
հարբ, հարք, հարց կամ հարանց) «հայր» ՍԳր. փոխարինաբար նշանակում
է նաև «ցեղի կամ ազգի նախահայր, վերակացու,
տնօրէն» և նորից իմացությունը ցուցադրող անկապ տեղեկություններ:
4) «Բան» - խոսք: Իսկ «Խոսք»-ը ներկայացվում է` «աքլորի կանչից» մինչև «ճառել» և նորից` ցուցադրող անկապ տեղեկություններ:
Չլինելով լեզվի մասնագետ,
ցանկանում ենք հարց տալ մասնագետներին,- Որո՞նք են այս չորս բառերի արմատները...
«Աբզու» անվան վերծանման
մեջ ներկայացրեցինք «հայր» բառի արմատական կառուցվածքը: Հաջորդ «Գոյ» բառի բացատրությունն ուղղակի ցուցադրում
է հեղինակի անտեղյակության կամ միտումնավոր քաոս ստեղծելու ցանկությունը: Գոյ-ություն և Է-ություն բառերը, ինչպես նշել ենք, ներկայացնում են երկու միմյանց ախոյան աստվածություններ: «Ություն» բառը, որն այսօր ընդունված է
որպես վերջածանց և մեկնաբանվում է հետևյալ ձևով` «ություն - կազմում է` ա) գործողություն կամ հատկություն ցույց տվող գոյականներ (երգեցողություն, քաջություն), բ) հավաք գոյականներ (բանվորություն, մարդկություն)»: Իրականում «Ություն» բառը ներկայացնում է «Շարժում», որին հետևում
է «Կյանք» իմաստը: Այս բառը կազմված է եգիպտական երկու տարբեր մեհենագրերից, ամրացված
մեկ ձողի վրա (նկ. 106):
| Ութու (ընդարձակող` տաք Ուժ) Ուն (սեղմվող` սառը Ուժ) |
«Ութու»` ընդարձակող, սեղմած ծալքերը բացող Ուժ (խորհրդանիշը ցուցում է տաք օդի
շերտավոր շարժումը), իսկ «Ուն»` սեղմող Ուժ (խորհրդանիշը` ունելի):
Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան. «Ութու տե´ս Արդուկ: Ութու քաշել - արդուկել: Արդուկ - գործիք՝ որով ճմլուած լաթերը կը հարթեն»:
Հետևաբար` կարող ենք ասել «Ութուն»
(գործիք) Ուժ է, որով բացվում են սեղմված ծալքերը և հարթվում: Չհամաձայնվելով բառարաններում տեղ գտած «Ուն» բառի մասնավոր արտահայտություններին`
ներկայացնենք «Ուն»-ի մեր մեկնաբանումը. Ուն-սեղմ,
հավաք, որտեղից` «ունել»-(բռնել), սեղմել, հավաքել: Ուն(ք)-(հոգնակի)` երկու սեղմ (հավաք) կիսակամարներ,
նման մեհենագրի նշանին: Խոսակցականում ասվում է` «Ունքերը հավաքեց»: «Ունելի»- սեղմելի(ք),
հավաքելի(ք) և այլն...
Ժամանակակից ընկալումներ
«Բառեր» բաժնում
ներկայացրեցինք «գրող» և «քերթող» բառերի իրական
և ժամանակակից ընկալման արժեքները: Նույնը կարելի է ասել քաղաք պետությունների`
«քաղաքակրթության», քրմապետության` պիրամիդների, զիկուրատների, թագավորական պալատների,
պետությունների և կեղծ բարոյական հատկանիշների համար: Այս շինություններն ու քաղաք-պետություն
կառույցների հեղինակները Երկիր թափանցած այլմոլորակային աստված-զավթիչներն են, որոնք
տիրապետում էին բարձր տեխնոլոգիաների և կառուցում էին քարակերտ ամրոցներ` իրենց և իրենց
համախոհ մարդկանց Ար(և)ի մարդկանցից` Արմենների հարձակումներից, պաշտպանվելու համար:
Հազարամյակների ընթացքում մեծացնելով իրենց շարքերը նորաստեղծ ցեղերով, մեծացրեցին
քաղաք-պետությունները, թուլամորթ ցեղերի տարածքների հաշվին դարձնելով թագավորություններ,
ամուր կառավարչական բուրգաձև ստրուկտուրայով, որը կիրառվում է առ այսօր: Բնականաբար
նման քարակերտ «պետական» կառույցներ չէին կարող լինել Արմենների բնակելի տարածքներում, քանի որ Արմենները չէին ընդունում
աստվածներից նշանակված թագավոր ընտրյալներին` իրենց քայքայող քաղաքակրթությամբ, գերադասում էին
իրենց փորձառու առաջնորդներին: Ստիպված
աստվածները զբաղվեցին այդ կայուն մարդատեսակի հոգևոր շեղման գործընթացով, կառուցելով
հոգևոր շինություններ` մեհյաններ, տաճարներ, եկեղեցիներ և իրենց գործակալներին ներկայացրեցին
որպես հոգևոր հովիվներ, որն այսօր ընդունվում է որպես մարդու հոգևոր առաջընթացի արգասիք:
Իրականում այդ շինություններն` իրենց քարոզիչներով, ծառայել են մարդուն հոգևոր խեղումով
իր իրական Արարչից` Արից հեռացնելու նպատակով... Խոսքը տեսանելի դարձնելու համար բերենք ժամանակակից օրինակ. Երեսուն
տարի առաջ միասեռականությունը համարվում էր այլասեռություն և նման արարքը դատվում էր օրենքով` «Արվամոլություն» հոդվածով: Այսօր միասեռականները պաշտպանվում են նույն օրենքով, համարվելով
«փոքրամասնություն»: Չի բացառվում, որ յոթանասուն տարի անց, այդ մարդկային տեսակը ներկայացվի որպես «քաղաքակիրթ հասարակության բարձրագույն կատեգորիա»`
հիմնված նորաթուխ մասնագետների նոր «տեսությամբ» և նոր «գիտական փաստարկներով», իսկ
մի քանի հարյուրամյակ անց, որոշ հետազոտողներ
«կհայտնաբերեն» հնագիտական փաստեր, որ իրենց ազգն ի սկզբանե եղել է «քաղաքակիրթ հասարակության բարձրագույն կատեգորիա»... Հետևությունը
միանշանակ է. Արմենները` հանդես գալով որպես Երկրի միակ տեր, պայքարել են Երկիր թափանցած զավթիչների դեմ, առաջնորդվելով
հիմնականում իրենց բնազդով և պարզ բանականությամբ: Բնականաբար Արմենները չէին կարող
սկզբնական շրջանում ունենալ աստվածներից «շնորհված» կեղծ ծրագրային զարգացում, որն
այսօր ընդունված է անվանել «քաղաքակրթություն»` իր կեղծ պատմական «կուլտուրայով»
և քարակերտ շինություններով, որոնցով այսօր հարուստ է Եվրոպական աշխարհը:
«Սասնա Ծռեր»
էպոսը` ինչպես վերը նշվեց, հասցեագրված է ԱՐմեն մարդատեսակին, որոնք որդեգրեցին կեղծ
բարոյական հատկանիշներ` կապված ամուսնության հետ և չընդունեցին բազմակնությունը: Այս «բարոյականության»
համար նորից պետք է «շնորհակալ» լինել աստվածներին, որոնք իրենց թելադրած կեղծ բարոյական
հատկանիշներով խոչընդոտեցին իրենց համար վտանգավոր Արմենոիդ մարդատեսակի բազմացմանը:
Հակառակ այս «բարոյականությանը», աստվածներով մուտացված «անբարո» ազգերը բազմացան և
քանակային «որակ» կազմելով սկսեցին Արմենոիդներին հակադրվել իրենց տեսակին համապատասխան
բարքերով: Փորձենք ներկայացնել հայերի կողմից
չընդունված բազմակնության «սրբապիղծ» երևույթի օտարածին լինելը: ԱՐ-ի արարած մարդատեսակ
Արմեն-ը` ընդունելով աստվածների կեղծ բարոյական ծրագրերը, հեռացավ իր Ար-Ար-
օղ-ի բարքերից: Արն իր շուրջը հավաքելով
կիեր
(շարժվող ձվեր), բեղմնավորում է այդ կիերը
հերթականությամբ: Եթե «կի» բառին տրվի Արին պատկանելիության հատկանիշ, ապա կընդունի
«ն» որոշիչ հոդը և կդառնա Արի «կին»,
որը ստանալով երկրորդ որոշիչ հոդը` «ը»-ն, դառնում է «կինը»,
իսկ հոգնակին կլինի` «կինք» կամ կիներ, որն
էլ գրվում է «կանայք» ձևով: Հետևաբար կունենանք Արի կանայք, այսինքն` Արմեն մարդատեսակի
Ար-Ար-իչը
լինելով բազմակին, չէր կարող իր ծրագրավորած մարդուն նման կեղծ ծրագիր հաղորդել,
իսկ մարդու ծրագրավորումը Արի կողմից հաստատվում է հետևյալ փաստերով...
«Բիոնիկա» էլեկտրոնային տեխնիկայի ստեղծողները օգտագործում են օրգանիզմների ծրագրային կառուցվածքների առանձնահատկությունները, քանի որ այդ կառուցվածքները համարվում են կատարյալ: Հիմնականում նման ընդօրինակումները օգտագործվում են
համակարգիչների մեջ: Համակարգիչների գործունեության ծրագրավորման համար հաճախ օգտագործում
են` EPROM (Erasable Programmable Read Only Memory) կարգի հիշողությամբ
ծրագրավորված ինտեգրալ սխեմաներ: Ո՞րն է EPROM-ի առանձնահատկությունը.
այս հիշողության սարքի վրա կա թափանցիկ անցք, որտեղից կարելի է մաքրել կամ նորից ծրագրավորել
ինտեգրալ սխեման ուլտրամանուշակագույն ճառագայթի օգնությամբ, իսկ ծրագրավորելուց
հետո անցքը փակում են (նկ. 107):
 |
Նկ.107. EPROM. Ոչ մեծ կվարցե պատուհանը թույլ է տալիս ուլտրամանուշակագույն ճառագայթներով ջնջել տվյալները
|
EPROM (անգլ. Erasable Programmable
Read Only Memory) – կիսահաղորդչային հիշող սարքերի դաս, հաստատուն հիշողություն` տեղեկատվության ձայնագրման համար (ծրագրավորում), որում օգտագործվում է էլեկտրոնային ծրագրավորող սարք և կարող է վերաձայնագրվել |
Այս նույն երևույթը տեսնում ենք երեխայի գանգին, որը սկզբնական շրջանում ունի բացված անցք: Անցքը փակվում է տարիների ընթացքում, Արի ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների առկայությամբ, որը երեխայի կառուցվածքի առողջ և համաչափ զարգացման խթանն է: Այս ծրագրավորումը նման է համակարգչի օպերատիվ հիշողությանը` իր ОЗУ (оперативное запоминающее устройство) և RAM (Random Access Memory) տերմիններով։ Երկուսն էլ համարվում են համակարգչի օպերատիվ հիշողություն։ Նախքան ծրագրի կիրառումը, համակարգչի օպերատիվ հիշողությունը պետք է լինի անհրաժեշտ ծավալով, այլապես համակարգիչը չափազանց դանդաղ կաշխատի: Նույն երևույթը տեսնում ենք «ռախիտով» հիվանդ երեխայի մոտ` դանդաղաշարժություն և դանդաղ մտածողություն: Այս հիվանդությունը հիմնականում առաջանում է օրգանիզմում Արի ծրագրավորող ճառագայթների պակասից, բժշկության մեջ` վիտամին D-ով «լրացնում» են Արի բնական ուլտրամանուշակագույն ծրագրավորող ճառագայթների պակասը: Ի տարբերություն համակարգչի EPROM-ի, երեխայի ծրագրավորումից հետո անցքը փակվում է հիմնովին... Երեխայի գանգի բացվածքը տե´ս նկ.108-ում:
 |
Նկ. 108 |
Տարածքային անվանումներ
Սովորական, պարզ թվաբանական
հաշվարկը ցույց է տալիս այս պատմության անհեթեթությունը. Երկրի շառավիղը 6371 կմ է,
որի ծավալը` V=4 πr3/3, արժեքները
տեղադրելուց հետո կունենաք` V=4x3,14x 63713/ 3=1,082x1012 կմ3, ջուրը մոտ 5կմ բարձրանալուց հետո Երկրի ծավալը` V=1,085x1012 կմ3, տարբերությունը կլինի 1,085x1012կմ3-1,082x 1012կմ3=0,03x1012=3x109կմ3 ջուր, այսինքն` երեք
միլիարդ կմ խորհանարդ ջուր: Երկրի չորս` Խաղաղ, Ատլանտյան, Հնդկական և Սառուցյալ
օվկիանոսների ջրերը միասին կազմում են` 723,699 մլն կմ3+329, 66 մլն կմ3
+282,65 մլն կմ3+18,07մլն կմ3=մեկ միլիարդ երեք հարյուր հիսունչորս միլիոն կմ3, այսինքն`
ջրհեղեղի ջրերը երկու անգամ ավել են եղել չորս օվկիանոսներում եղած ջրի քանակից: Բնականաբար
հարց է առաջանում` ի՞նչ եղան այդ ջրերը: Այս պատմությունը հիշեցնում է մի հին անեկդոտ.
«Երբ դրացին բողոքում է, որ դրացու կատուն կերել է իր հինգ կիլոգրամ միսը, կատվի
տերը կատվին դնում է կշեռքին` ասելով,- «էս հինգ կիլոն իմ կատուն, բա ո՞ւր ա քո հինգ
կիլո միսը»:
Այսօր Երկրի չորս օվկիանոսները կան, ի՞նչ եղան «Համաշխարհային
ջրհեղեղից» առաջացած ութ օվկիանոսների քանակին հավասար ջրերը: Չի բացառվում, որ մի
քանի դար հետո «Համաշխարհային ջրհեղեղ» հորինողները կատարեն հակառակ գործողություն`
հայերին վերագրեն կեղծ ջրհեղեղ հորինելու գաղափարը, որով փորձել են ապացուցել «Իրենց բնիկ լինելը»...
Հնագույն դրոշմների և բարձրաքանդակների ժամանակակից մեկնաբանումներ
1) Սատուրն` Հայա Էան իր
խորհրդանիշներով` առյուծով և աղեղով:
2) Լուսին - Իշտար` (Սատուրնի շուրջը պտտվող
ձվերի վրա զարգացած կենդանակերպերի` Է ակների այսօրվա կացարանը) իր «ծանրոցով», փակել է Փոքր Մհերի դուրս
գալու ճանապարհը:
3) Փոքր Մհեր` պտուղը, որը ցանկանում է դուրս
գալ մայր Երկրի «արգանդից»:
4) Յուպիտեր` Մարդուկն իր Ուժը խորհրդանշող ցուլով, արծիվ-անգղով հարձակվել է նորածին` Փոքր Մհերի վրա:
5) Մարս (կի-ձու), որը Յուպիտերի շուրջը պտտվող ձվերի վրա զարգացած կենդանակերպերի` գոյ երի այսօրվա կացարանն է:
 |
Գալակտիկայի լոգարիթմական կորեր «Մարդուկի ուսերից բխած խորհրդանշական Տիգրիսն ու Եփրատը» Աղյուսակ V 55 Նա (Մարդուկը, հ.կ.) Տիգրիսն ու Եփրատը
|
95 Չորս աչք, չորս ականջ:
Նա բերանը կբացի. բերանից նրա բոց է բխում
Նա քառակի է լսում իմաստուն լսողությամբ
Եվ ամենատես աչքերը ամեն ինչ տեսնում էին:
Աստվածների մեջ ամենաբարձրն է գեղեցիկ իրանով:
Մարդուկի աստղային
սիմվոլը համապատասխանում է պոեմի տողերին` չորս սրացող աստղային սլաքները բնորոշում
են նրա սուր տեսողությունը, իսկ չորս «ձայնային» ալիքները` նրա քառակի լսափողերը: Հարթաքանդակը ներկայացնում է «որդու»` Մարդուկի գլխավոր աստված լինելու ժամանակաշրջանը...
 |
Մարդուկի աստղատիպ սիմվոլը Նկ. 110 |
Բոլոր տեսակի
այլմոլորակայիններն իրենց «թռչող ափսեներով» երկիր են թափանցել ոչ թե ուրիշ համակարգերից,
ինչպես իրենց մեծարելով և իրենց հետքը կորցնելու համար ներկայանում են այլմոլորակային
աստվածները, այլ` Արի համակարգում գտնվող «ջանավարների» շուրջը պտտվող ուղեկից “спутник”-ներից...
«Աստղային երկինք»
խորագրի տակ պատկերված նկարը (նկ.111), սխալ
դիրքով է ներկայացված հանրությանը: Պատկերում ներկայացված «Աստղային երկինքը» Արի համակարգի
«գերեզմանոցում» գտնվող «ջանավարներն» են (բացառությամբ լուսնի): Նկ. 112-ի կենտրոնում` Աժդահակ-վիշապից վերև, մեջտեղում գլխավոր աստված` Մարդուկ-Յուպիտերն
է, իր աջ կողմում լուսինը, իսկ ձախում` Հայա Էա-Սատուրնը, որոնց վերևում ներկայացված
են իրենց գործունեությունը բնորոշող նշանները: Լուսին-մոլորակից ձախ, փայտին թառած
թռչունն է, որով բնորոշվում է «Բու-լուսինը» (Հավ-լուսնի), կողքին` Մարդուկի ուսերից
բխող` Տիգրիսն ու Եփրատը բնորոշող ճյուղավորումը և պտտվող գալակտիկայի երկու կեսերից`
«տներից» առաջացած «Կենաց ծառերը», հաջորդը Սատուրնի «տունն» է, իր շուրջը պտտվող մանրԷակիր
ձվերով: Ներքևում` որպես խայթող կարիճներ, ներկայացված են նախկին «Մութականեր» Նեպտունը
և Ուրանը...
 |
Նկ. 111 |
Հաջորդ քանդակում
(նկ. 113) կենտրոնական դիրքում ներկայացված է «հայրը»` Հայա Էան, իր գլխավոր աստվածության
ժամանակ...
|
Լուսին-մոլորակը միշտ հայտնվում է հաղթանակած
աստծու աջ կողքին` ստանձնելով
կամակատար մանկլավիկի դերակատարումը: Նման դերակատարումը մարդկության պատմությանը հայտնի
է աստղա-լուսնակիր զինանշան ունեցող պետության դրսևորմամբ` բոլոր ժամանակներում «կշեռքի
ծանր կողմն անցնող» ճկուն դիվանագիտությամբ...
Մասնագետները` չկասկածելով աստվածների բարեհոգությանը,
նման դաժան թեմաներով ժայռապատկերները վերագրել են պատերազմներում հաղթանակ տարած
արքաներին, ինչը չի համապատասխանում իրականությանը:
Անուբանինին[1] վերագրած կոթողը` Իշտար դիցուհու հետ, չի համապատասխանում
պատկերում (նկ. 114) ներկայացված անձին, քանի որ արքան չէր կարող գլխով բարձր լինել
դիցուհուց:
Ժայռաքանդակում ներկայացված է Հայա Էա աստվածն իր ատրիբուտներով` աղեղով, գլխավերևում իր խորհրդանիշ աստղով և ամենատես աչքով: Քանդակում պատկերված է աստվածների դաժանությունը Արա տեսակի մարդկանց նկատմամբ` Հայա Էան և Իշտար-Լուսինը ոտքերի տակ են առել մարդկանց, թոկով կապել են մարդուն, իսկ ներքևում` շարքով քայլում են գերի Արաները, իրենց` վեհ կեցվածքով, առաջնորդի հետևից: Պատկերում ընդգծված ներկայացվել է մարդկության «մեջքը կոտրած»` Ուժազրկված վիճակը, որի ցավերը մարդիկ զգում են առ այսօր...
 |
| Նկ․ 114 Անուբանինիի կոթողը Իշտար դիցուհու և իր պատկերով |
[1] Անուբանինին- անու = ատոմ, բան = ծրագիր` «ատոմի ծրագիր»:
 |
Նկ. 115.
Նարամ-Սուենի հաղթակոթողը`
նվիրված Լուլլուբի երկրի դեմ կատարած արշավանքին (հայտնաբերվել է Սուզայի պեղումներից)
Բարձրաքանդակում
(նկ. 115) նշված Նարամ-Սուենին անձամբ
ծառայել էր աստվածներին և նրանց պատերազմական ծրագրերը տարիներ շարունակ մեծ հաղթանակներով
պսակել: Նա` հասկանալով, որ հիմնական գործը ինքն է կատարում, սակայն փառաբանվում են
աստվածները, կրկնեց իր Սարգոն պապու «սխալը»` իրեն աստված հռչակելով: Նարամ-Սուենի
նման վարմունքը աստվածները չներեցին և գլխավոր աստված Էնլիլը պատժեց նրան կուտիների միջոցով: Պատերազմում սպանվեց ինքնակոչ աստվածը:
Քինախնդիր Էնլիլ աստվածը չէր հանդուրժի
«սրբապիղծ» արքային նվիրված նման հաղթակոթող, եթե նույնիսկ իրականում այն նվիրված
լիներ Նարամ-Սուենին: Քանդակում մարդկային բուրգի վրա վեր է հառնել շեփորահարվող,
աղեղնավոր Հայա Էա-Էնլիլն` իր աստղային խորհրդանիշով:
Ներողություն
հայցելով համբերատար ընթերցողից, վերադառնանք «Սասնա Ծռեր» էպոսի Խանդութ-Երկիր բաժնին...
Խանդութ-Երկիր
«Սասնա Ծռեր»
էպոսի ծնունդը, ինչպես վերը նշվեց, թվագրված է Մ. Խորենացու «Հայոց Պատմությունից» շատ ավելի ուշ, երբ հայ ժողովրդի մոտ ձևավորված էր ազգի «ծագումնաբանությունը»
ըստ Մ. Խորենացու` աղեղնավոր Հայկ նահապետով, որի անունով էլ Արմենները կոչվեցին «հայեր»,
իսկ նրա որդիներով և թոռներով իբրև ձևավորվեցին թագավորական և իշխանական տներն իրենց
անուններով: Մ. Խորենացու «Հայոց Պատմությունը» մասնավոր թեմա է, որը նոր ուսումնասիրության կարիք ունի:
Ազգի նման «փառավոր» ծագումնաբանության հետ ձևավորված էր նաև տեսակի բարոյական «բարձր»
հատկանիշները, որով չէր ընդունվում բազմակնությունը: Նման ավանդությունը պատճառ հանդիսացավ,
որ «Սասնա Ծռեր» էպոսի հեղինակները Դավթին ներկայացնեին մի-ակ-ին, կամ մի-ա-կնության
հետևորդ: Իրականում Ար-Դավիթը բազմակին է, իր շուրջ պտտվող կի-ձվերով` Մերկուրի, Վեներա, Երկիր, Մարս, Ֆայտոն: Էպոսային մանուկ Դավթին
ներկայացրին Մսրա Մելիքի գցած հոլերը` ակերը, կի-ձվերը բռնող, իսկ Խանդութ-Երկիր` ձուն
ներկայացվեց քառասուն փահլևաններին հաղթելով տիրած` Դավթի մի-ակ «կողակից» կին-ը ...
- Ես Չմշկիկ Սուլթան չե՛մ առնի.
Տ’էրթամ, Խանդութ խանում բերեմ։
Հրողբեր ասաց.- Դավի՛թ, էս յոթ տարի էղավ,
Քառսուն փահլևան նստած են առջև էնոր դուռ.
Դու էլ կ’էրթաս առջև էնոր պատուհան.
Թե քե նշան էտու, կ’էրթաս.
Թե չէ տու, կը դառնաս, կը գաս։
(Չի բացառվում, որ Խանդութ-Երկրին Արը «փախցրել» է Պտախի խողովակից (տե´ս. «Հնում և Պտախ» բաժնում...)
Էպոսում ներկայացված
Չմշկիկ Սուլթանը նույն չմշկանման լուսինն է, որի ներսը դատարկելուց հետո, Հեփեստոսն ապահովեց ձվի նախկին կշիռը և Արը ընդունելով
որպես բնական կի-ձու, ձգելով բերեց բնական կի-ձվերի մոտ: Այսօր դժվար է ասել` լուսինը ծրագրավորվա՞ծ
հարվածեց Երկրին, թե՞ Մարսին հարվածելուց հետո դարձավ անկառավարելի, որի հետևանքով
հարվածեց նաև Երկրին: Զևսը և Հեփեստոսը խաբեաբար Աենաս Պալլաս` լուսին-մոլորակին, ինչպես «Տրոյական ձի», անցկացրեցին Արի կիերի
շարքը, որն այսօր ծառայում է Էակներին՝
որպես բնակատեղի և վիրուսային ռազմական
բազա (հավանական է Լյուցիֆերի գլխավորությամբ)...
Ինչպես վերը նշեցինք, Խանդութ-Երկիրը հղի է և գտնվում է ծննդաբերության շրջանում, որը փաստվում է հին միջագետքյան և Վանի թագավորության ժամանակաշրջանի դրոշմներում (նկ. 116,117,118):
 |
| Նկ․ 116 Նկ․ 117 Նկ․ 118 |
Նկ. 116-ում պատկերված
է Երկիր-Արբանյակ-ձուն` փոքր շրջանագծով,
որի ներսում լորձունքոտ (առյուծի ձագ) կորյունն է` «Փոքր Մհերը», որի վրա
հարձակվել է Մարդուկ-Զևսի Անգղ-արծիվը: Երկրորդ շրջանով ներկայացվում է Երկրի ակակիր Ուժի` Կիրակի խիտ շերտը, որի վրա ընկած է լուսինը, քանի որ իր փոքր տեսակարար կշռով չի
կարող մտնել Երկիր-Արբանյակը ծածկող Կիրակ-Ուժի խիտ շերտը, որն աստղագիտության մեջ
ներկայացվում է որպես լուսնի ուղեծիր, որը
շատ հեռու է իրականությունից (նա քարշ է գալիս Կիրակի վրա` օրը մոտ 120)...
Նկ. 117-ում, սեպագրերով
կազմված շրջանի ներսում, նույն կորյուն
պտուղն է, իսկ վերևում ներկայացված է «կարմիր
եղեգնիկը», որից «ծուխ և բոց կելաներ»
(«Վահագնի ծնունդը»` բոլոր Արբանյակ-ձվերը նույն կերպ են ծննդաբերում): Այս երկու պատկերների
սեպագրերը նույնությամբ կրկնվում են, բացի (ձախից-աջ կարդացվող) վերջին սեպախմբից,
որով հավանական է բնորոշվում է այդ երկու պատկերների սյուժետային տարբերությունը (նկ.
116-ում Անգղի և լուսնի հարձակումը հղի Երկրի պտղի վրա, նկ. 117-ում` հղի Երկրի ծննդաբերության
շրջան), իսկ նկ. 118-ում այլ սեպանշաններով կազմված շրջանի ներսում ձիու գլուխ է: Հետաքրքիր է, որ այս
սեպագրերն առ այսօր կարդացված չեն...
Եթե ընդունենք,
որ այս սեպագրերով կազմված շրջանը (նկ.118) նույնպես ներկայացնում է հղի Երկիր ձուն, իսկ ներսում
կորյունը փոխակերպվել է ձիու քուռակով,
ապա համընկնում է Մ. Խորենացու «Հայոց Պատմությունում» տեղ գտած «Գողթան երգերի» մեջ Արտաշեսի «անեծքին», իրականում՝ «խրատ որդուն» ` Արտավազդին, որպեսզի
թույլ
դուրս չգա...
Եթէ դու յորս հեծցես
յԱզատն ի վէր ի Մասիս
զՔեզ կալցին քաջք, տարցին
յԱզատն ի վէր ի Մասիս
Անդ կայցես
Եվ զլոյս մի՛ տեսցես։
Ս. Մալխասյանցի
ոչ ճիշտ թարգմանությամբ խեղաթյուրվել է իմաստը`
«Թե դու հեծնես որսի գնաս
Ազատն ի վեր դեպի Մասիսն
Քաջքերը քեզ բռնեն տանեն
Ազատն ի վեր դեպի Մասիս.
Այնտեղ մնաս, լույս չտեսնես»:
Գրաբարում գրված
«յորս» բառը ոչ մի կապ չունի «որս»-ի հետ, որը հայտնի է դառնում «որս» բառի տեղադրումից,
որով ստացվում է` «Եթե դու որս
հեծցես», անիմաստ նախադասությունը: Այստեղ նորից պետք է հիշեցնենք, որ աստվածների համար
բոլոր լեզուները համարվում են «մայրենի լեզու», հետևաբար յորս=հորս=horse=ձի, որից կունենանք`
«Եթե դու ձի հեծցես» իմաստը: Բառի
ճիշտ արժեքի տեղադրումից ստանում ենք ճիշտ և իմաստավորված նախադասություն, որով հաստատվում
է, որ նկ. 117-ի շրջանաձև սեպագրերի ներսի կորյունը, նկ. 118-ում փոխարինվել է մտրուկով, որի համար Արտաշեսը զգուշացնում
է որդուն, որպեսզի «առյուծ հեծնած»` հզոր
դուրս գա Երկրի «արգանդից» և ոչ թե «ձի հեծնած»` թույլ դուրս գա, քանի որ վերևում սպասում են չարքեր` Հայա Էան իր
«աղեղով», Լուսինն իր «ծանրոցով» և Մարդուկ-Զևսն իր «արծիվ-անգղով», ինչը պատկերված
է նկ. 119-ում:
 |
| Նկ․119 |
«Գողթան երգերում» հայր` Ար-Դավիթ-Արտաշեսը զգուշացնում է որդուն`
Արտավազդ-Փոքր Մհերին. «Այնտեղ մնաս, լույս չտեսնես», կամ «Փակվիր Ագռավաքարում (ինչպես կասեր Ա. Խնկոյանը` «Մինչև անցնի վտանգը: Տես փորձանք
կա քո գլխին» )...
Բիայնական կնիքներում
(նկ. 120 և 121) պատկերված է, թե ովքեր «կդիմավորեն» և ինչ կպատահի եղեգնյա փողից ելնող
նորածին՝ Փոքր Մհերի հետ...
Նկ․120  |
| Լուսին Սատուրն Նորածին Յուպիտեր+(Մարս) |
Լուսին
Նկ․121
Աղեղնավոր Եղեգնիկի Նորածինը կլորվելով (Սատուրն) բոցը նմանվում է հորը` ԱՐին
Մարդն ու բնապահպանության ճանաչողությունը
Комментарии
Отправить комментарий